بی اختیاری ادرار

بی اختیاری ادرار

بی اختیاری ادرار عارضه ای است که با افزایش سن شدت یافته و به موجب آن فرد مبتلا با عطسه یا سرفه دچار ریزش ادرار شده یا شدیداً نیاز به ادرار نمودن پیدا می کند.

انواع بی اختیاری ادرار

بی اختیاری دارای انواع مختلف زیر است:

  • بی اختیاری استرسی

برخی از حرکات همچون عطسه کردن، خندیدن و سرفه کردن موجب ایجاد فشار به مثانه و در نتیجه ترشح ادرار می شود که در این صورت به آن بی اختیاری فشاری یا استرسی اطلاق می شود. دلیل این نوع بی اختیاری تغییرات بدنی ناشی از یائسگی، بارداری و زایمان می باشد.

  • بی اختیاری فوریتی

چنانچه ادرار شخص بدون هیچ علت خاصی بلافاصله بعد از احساس ناگهانی دفع از بدن خارج گردد به آن بی اختیاری اضطراری یا فوریتی گفته می شود.

دلیل شایع این نوع بی اختیاری انقباض های نامناسب مثانه می باشد.

 

بی اختیاری ادرار

 

  • مثانه بیش فعال
  • بی اختیاری عملکردی
  • بی اختیاری سرریزی

دلایل بی اختیاری در زنان چیست؟

بی اختیاری در خانم ها ممکن است بنا به دلایل زیر ایجاد شود:

  1. بارداری
  2. زایمان
  3. اضافه وزن بالا
  4. مصرف سیگار
  5. برداشتن رحم
  6. یائسگی

چه زمانی باید برای درمان اقدام کرد؟

برخی به دلیل شرم از مطرح کردن این عارضه از رفتن نزد پزشک و اقدام برای درمان خودداری می کنند که کار اشتباهی بوده و موجب تشدید بی اختیاری خواهد شد.

به مرور زمان بی اختیاری بر کیفیت زندگی فرد اثر گذاشته و زندگی روزمره وی را تحت تاثیر قرار خواهد، در این صورت فرد باید برای درمان به پزشک مراجعه کند.

  • در صورت وجود موارد زیر سریعاً به پزشک مراجعه کنید:
  1. اختلال کارکرد مثانه
  2. احتمال عفونت ادراری
  3. مشکل در انجام فرایض دینی
  4. محدود شدن فعالیت های روزمره
  5. تحت تاثیر قرار گرفتن روابط اجتماعی و غیره.

تشخیص بی اختیاری ادرار

پزشک در ابتدا به بررسی علائم و سوابق پزشکی بیمار می پردازد.

بیمار باید به سوالات پزشک در رابطه با میزان مصرف مایعات، سابقه انجام انواع جراحی، سابقه ابتلا به بیماری های مختلف، مصرف مواد و دارو پاسخ صادقانه داده و علائمی همچون تحمل فشار و نوع ناراحتی خود را به طور کامل توصیف کند.

پزشک عارضه هایی همچون تومورهای لگن و انسدادهای قابل درمان روده که از نشانه های ابتلای فرد به بی اختیاری هستند را بررسی کرده و به اندازه گیری ظرفیت مثانه و ادرار باقیمانده می پردازد تا قادر به تشخیص نقص عملکردی عضلات مثانه باشد.

متخصصان زنان و زایمان معمولاً آزمایشات ذیل را برای بیماران خود تجویز می نمایند:

  • سونوگرافی
  • تست فشاری مثانه
  • سیستوسکوپی
  • کشت ادرار
  • آنالیز ادرار
  • نوار عصب مثانه

درمان بی اختیاری ادرار

با توجه به دلیل بروز بی اختیاری در فرد و شدت آن از روش های زیر برای درمان این عارضه بهره گرفته می شود:

  • رفتار درمانی
  • تجویز دارو
  • نورومدولاسیون
  • دستگاه های واژینال
  • تزریق
  • جراحی با لیزر مونالیزا تاچ و غیره.

پاسخ

تماس با ما